لاهیجان، یکی از تاریخیترین و زیباترین شهرهای استان گیلان، با بافت منحصربهفرد خود همواره مورد توجه پژوهشگران حوزه معماری و شهرسازی بوده است. این شهر که در دامنههای البرز و کرانههای دریای خزر قرار گرفته، ترکیبی جذاب از محلههای قدیمی با هویت تاریخی و محلههای نوساز با امکانات مدرن را ارائه میدهد. در این مقاله، به مقایسه این دو نوع بافت شهری از جنبههای مختلف میپردازیم.
محلههای تاریخی لاهیجان، از جمله محله شرفبافان که در پژوهشهای آکادمیک مورد مطالعه قرار گرفته است، نمایانگر ویژگیهای منحصربهفرد معماری اصیل گیلانی هستند. این محلهها به صورت «ارگانیک» و بر اساس نیازهای ساکنان در طول زمان شکل گرفتهاند، بدون اینکه برنامهریزی متمرکزی پشت آنها باشد. یکی از مهمترین ویژگیهای این بافت قدیمی، نقش محوری «حیاط» به عنوان قلب تپنده خانههاست. در معماری سنتی لاهیجان، حیاط و فضای باز، مرکز و هسته اصلی سازماندهی فضاهای خانه محسوب میشود و الگوهای رفتاری ساکنان را تحت تأثیر قرار میدهد.
مطالعات علمی با استفاده از تکنیکهای پیشرفته مانند نرمافزارهای شبیهسازی فضایی (مانند Cinema 4D و UCL Depth Map) نشان داده است که محلههای قدیمی لاهیجان هوشمندی فضایی قابل توجهی دارند. در تحلیل این محلهها، انواع مختلف الگوهای مسکونی از جمله یکطرفه، دوطرفه و میانطرفه شناسایی شده است. جالب توجه اینکه، پژوهشها حاکی از برتری نوع دوطرفه از نظر هوشمندی دیداری و محوری نسبت به انواع دیگر است.
با این حال، محلههای قدیمی با چالشهایی نیز مواجه هستند. گذرگاههای باریک، سیستمهای دفع آبهای سطحی فرسوده و عدم وجود زیرساختهای مدرن که در بسیاری از شهرهای تاریخی جهان دیده میشود، از جمله مشکلات این بافتهاست. شباهت این چالشها با آنچه در محلههای قدیمی شهرهایی مانند لاهور پاکستان دیده میشود، قابل تأمل است. در آن شهرها، سیستمهای فاضلاب و زهکشی قدیمی به پایان عمر مفید خود رسیدهاند و پاسخگوی جمعیت و ترافیک امروزی نیستند.
در نقطه مقابل، محلههای نوساز لاهیجان بر اساس اصول برنامهریزی شهری مدرن طراحی میشوند. این محلهها که با اقبال سرمایهگذاران و خریداران مسکن مواجه شدهاند، مزایای قابل توجهی دارند. خیابانهای پهن و منظم، دسترسی آسان به امکانات شهری، وجود فضاهای سبز برنامهریزی شده و سیستمهای دفع آبهای سطحی کارآمد از ویژگیهای بارز این مناطق است.
تجربه سایر کشورها نشان میدهد که جوامع برنامهریزی شده (master-planned societies) از نظر کیفیت زندگی و بازگشت سرمایه نسبت به محلههای قدیمی برتری دارند. این مناطق با زیرساختهای مدرن خود، مشکلاتی مانند ترافیک، قطعی آب و برق و آبگرفتگی معابر را به حداقل میرسانند. هرچند این تحلیل مختص کلانشهرهایی مانند لاهور است، اصول مشابهی در مقیاس کوچکتر برای لاهیجان نیز قابل تعمیم است.
شاید مهمترین چالشی که محلههای نوساز با آن روبرو هستند، فقدان نسبی «هویت» و «حس تعلق» است. معماری یکسان و تکرارشونده این محلهها نمیتواند جایگزین اصالت و گرمایی شود که بافتهای تاریخی ارائه میدهند.
پاسخ به این سؤال به نیازها و اولویتهای شما بستگی دارد. اگر به دنبال اصالت، فرهنگ و تجربه زندگی در بافتی تاریخی با معماری منحصربهفرد هستید و مشکلی با چالشهای زیرساختی ندارید، محلههای قدیمی لاهیجان مانند شرفبافان انتخاب شما خواهند بود. این محلهها فرصتی نادر برای زندگی در میان میراثی ارزشمند را فراهم میکنند.
اما اگر آسایش، دسترسی آسان و زندگی مدرن برایتان در اولویت است و مایلاید هزینه بیشتری بپردازید تا از امکانات امروزی بهرهمند شوید، محلههای نوساز گزینه مناسبتری خواهند بود. شایان ذکر است که در لاهیجان نیز روند مشابه سایر شهرها در حال وقوع است: - خانوادههای جوان به تدریج به سمت محلههای نوساز مهاجرت میکنند.
نتیجهگیری
محلههای قدیمی و نوساز لاهیجان نه رقیب، بلکه مکمل یکدیگرند. بافت تاریخی لاهیجان با ارزشهای نهفته در معماری خود و با تکیه بر مطالعات علمی همچون تحلیل پیکربندی حیاطها، گنجینهای برای پژوهش و حفظ هویت فرهنگی است. در مقابل، محلههای نوساز پ به نیاز امروز ساکنان به کیفیت زندگی بالاتر، با الهام از مدلهای موفق برنامهریزی شهری در جهان، پاسخ میدهند. انتخاب میان این دو، در واقع انتخاب میان «اصالت تاریخی» و «کیفیت مدرن» است؛ اما شاید بهترین گزینه، تلاش برای بازآفرینی محلههای قدیمی با بهرهگیری از امکانات روز باشد تا هم هویت حفظ شود و هم رفاه تأمین گردد